Opis fizyczny rasy Chihuahua
wzorzec
Ciułała zarejestrowany jest w FCI pod nazwą Chihuahua w Grupie IX, Sekcji 6,
nr wzorca 218. Standard wagi rasy z 11.09.1990r. waga waha się od 1-3 kg. Waga idealna: między 1,5 a 3,0 kg. Osobniki między 500 gr a 1,5 kg są akceptowane. Psy ważące powyżej 3 kg są dyskwalifikowane.
Jest to najmniejsza rasa psa na świecie. Psy te są jedyną naprawdę naturalną rasą miniaturową i nie są wynikiem eksperymentow hodowlanych i mutacji genetycznych mających na celu pomniejszanie gabarytów. Istnieją dwa rodzaje Ciułał - długo i krótkowłose. Prawie we wszystkich krajach dopuszcza się do krzyżowania tych dwóch odmian, wyjątkiem jest UK gdzie jest to niedopuszczalne.
Cechy charakterystyczne
Jedną z najbardziej charakterystycznych cech ciułał jest ich mała krągła
głowa o kształcie jabłka, z dużymi, stojącymi
uszami, szerokimi u nasady zwężającymi się stopniowo ku nieco zaokrąglonym końcom. W spoczynku skierowane na zewnątrz pod kątem 45 stopni.
Kufa jest niezwykle mała, szeroka u nasady zwęża się stopniowo w kierunku nosa. Nos krótki, dość szeroki, omaszczenie jest głównie ciemne aczkolwiek wszystkie kolory są dopuszczalne. Wargi są suche i zwarte a policzki - słabo rozwinięte, bardzo suche. Zgryz nożycowy lub cęgowy. Stop głęboki i szeroki, wyraźnie ukształtowany podkreślający mocne wysklepienie okolicy czołowej. Bardzo wyraziste oczy są zazwyczaj ciemne, duże, zbliżone do okrągłych, niezbyt wyłupiaste, szeroko rozstawione, psy omaszczone jaśniej mogą mieć oczy i nosy jaśniejsze lecz nie są cenione.
Szyja jest dość krótka, z górną linią nieco łukowatą, grubsza u psów niż u suk. Skóra gardła nie obwisła (bez łałoku). U Chihuahua długowłosej dłuższa sierść tworząca kryzę.
Grzbiet krótki i mocny o prostej linii i słabo zaznaczonym kłębie. Lędźwie mocno umięśnione. Zad szeroki i mocny, nieopadający.
Długość tułowia przekracza wysokość w kłębie, u samców ceniony jest tułów prawie kwadratowy, u suk - ze względu na funkcje rozrodcze wskazany jest tułów wydłużony. Klatka piersiowa jest szeroka, dośc nisko zawieszona, dobrze wysklepiona, w widoku z przodu dość pojemna, nie w kształcie beczki. Podciągnięty brzuch czysto zarysowujący linię dolną. Dopuszcza się brzuch bez talii.
Nogi krótkie, proste, szeroko rozstawione. Przednie z frontu tworzą wraz z łokciami odwrócony trapez, oglądane z profilu pionowe, lekko pochylone do przodu aż do lekko ugiętych nadgarstków. mocne i giętkie. Łopatki umiarkowanie umięśnione z dobrym kątowaniem w stawie ramiennym. Łokcie ściśle przylegające do tułowia, dające swobodę ruchu. Tylne nogi prostopadłe do podłoża i równoległe do siebie są dobrze umięśnione, ich kościec jest długością proporcjonalny do kośćca kończyn przednich . Dobre kątowanie stawów biodrowych, kolanowych i skokowych. Staw skokowy wyraźny, dobrze rozwinięty, nisko nad podłożem. Oglądane z tyłu stawy skokowe są ustawione prosto i równolegle, nie skierowane ani zbieżnie ani na zewnątrz. Łapy małe i owalne z dobrze rozdzielonymi palcami. Pazury wyraźnie łukowate i umiarkowanie długie. Opuszki dobrze rozwinięte i elastyczne.
Ogon zawinięty na kształt sierpa lub w pętlę na grzbiecie czasem noszony w dół, w ruchu noszony wysoko, osadzony wysoko, umiarkowanej długości, szeroki u nasady, stopniowo zwęża się ku końcowi. W spoczynku ogon opuszczony z małym zagięciem w części końcowej.
Umaszczenie
Umaszczenie bywa różnorodne, od białych przez piaskowe, brązowe do czarnych; jednolite, pokrapiane lub łaciate. W USA preferowane jest omaszczenie jednolite szczególnie piaskowe, natomiast w Meksyku czarny z jasno brązowymi znaczeniami. Skóra Chihuahua jest gładka i elastyczna na całym ciele. U Chihuahua krótkowłosej szata jest krótka i przylegająca na całym ciele. Przy obecności podszycia szata jest nieco dłuższa. Szata rzadsza jest dopuszczalna w okolicy gardła i na brzuchu. Nieco dłuższy włos na szyi i ogonie. Zupełnie krótki na trzewioczaszce i uszach. Szata błyszcząca i miękka. U długowłosej szata powinna być delikatna i jedwabista, prosta lub lekko falista. Cenione jest niezbyt gęste podszycie. Szata jest długa i tworzy kryzę wokół szyi, pióra na uszach, tylnej części kończyn i łapach oraz pióropusz na ogonie. Wszystkie kolory i odcienie jak i ich zestawienia są dozwolone.
Ruch
Chihuahua porusza się długim wykrokiem, sprężystym, energicznym i niezmordowanym ruchem. Posuwista akcja kończyn tylnych w ślad za mocnym wykrokiem kończyn przednich. Oglądane z tyłu stawy skokowe poruszają się w linii prawie równoległej, ślady kończyn tylnych pokrywają się ze śladami kończyn przednich. Wraz ze zwiększającą się prędkością kończyny mają tendencję do zbliżania się do linii pośrodkowej ciała ( ruch jednośladowy). Ruch pozostaje sprężysty, swobodny i lekki z wysoko uniesioną głową i prostym grzbietem.
Wady
- braki zębów
- dodatkowe zęby, przetrwałe zęby mleczne
- zniekształcona szczęka i żuchwa
- uszy szpiczaste
- grzbiet karpiowaty lub zapadnięty
- wąska i płaska klatka piersiowa
- źle osadzony ogon, krótki, skręcony
- strome kątowanie
- odstające łokcie
- zbieżne tylne kończyny
Wady poważne
- wąska czaszka
- małe oko, głęboko osadzone lub wyłupiaste
- długa kufa
- przodozgryz, tyłozgryz
- zwichnięta rzepka
Wady dyskwalifikujące
- agresywność lub przesadna nieśmiałość
- osobniki w typie jelenia (z atypową lub ekstremalną budową: długą szyją, corpusem rachitycznym, wydłużonymi kończynami)
- duże ciemiączko
- uszy niestojące i małe
- brak ogona
- u osobników długowłosych: włos bardzo długi, delikatny
- u osobników krótkowłosych: miejsca bez włosa
- waga ponad 3 kg